sen olmasan

1. tevfik fikret'in muhteşem bir şiiri ..şöyledir:
   
   sen olmasan... seni bir lâhza görmesem yâhut,
   bilir misin ne olur?
   semâ, güneş ebediyyen kapansa, belki vücut
   bu leyl-i serd ile bir çâre-i teennüs arar,
   ve bulur;
   fakat o zulmete mümkün müdür alıştırmak
   bütün güneşle, semâlarla beslenen rûhu,
   bu rûh-ı mecrûhu?..
   
   sen olmasan... seni bulmak hayâli olsa muhâl,
   yaşar mıyım dersin?
   söner ufûlüne bir lâhza kaail olsa hayâl;
   soğur, donar, kırılır senden ayrılınca nazar
   ne hazin
   gelir hâyât o zaman hem vücûda hem rûha,
   yaşar mıyız seni kaybetsek âh ben, kalbim,
   bu kalb-i muztaribim?
   
   sen olmasan... bu samîmî bir îtirâf işte;
   sen olmasan yaşayamam:
   seninle rabıtamız hoş bir îtilâf işte;
   fakat bu râbıta hâlî mi rûhu ezmekten?...
   akşam
   gurûba karşı düşündüm sükûn içinde bunu:
   fenâ değil sevişip ağlamak, fakat heyhât,
   bükâya değse hayat!..
   
   
   
   (11/2/2008 01:56, nonconformist)