bunyeye zararli seyleri kusmak kadar faydali, sevginin yerine oturabilecek his. aslinda nefret garip bir duygudur; kendimize narsistce, uzaktan hayran hayran bakarak asik olup sonrasinda karsimizdaki kisinin hayranlik duygusunun hormanlarlarinin hayvanlar gibi gudulenmesini beklemek lakin bekledigimiz seylerin aksine kisinin ne mal oldugumuzu yuzumuze vurmasi nefret olusumunu saglar.
surekli olarak hissettigim duygu.bu duyguyu kontrol edip bundan faydalandiginizda basaramayacaginiz sey yoktur.ancak bu duyguya yenilip kontrolsuz bir sekilde sizi esir almasina izin verirseniz,hayatla aranizdaki kontrati tek tarafli olarak feshettiginizin resmidir.
gece ve gunduz gibi sevgi ile birbirlerini takip edip giden bir duygudur...kalpte ya sevgi vardir ya da nefret...,
birini severmis gibi gorunebilirsiniz ama nefret edermis gibi gorunemezsiniz...
esasli ve durusu belli bir duygudur...
yalnızca önemsenen birine duyulabilecek kadar güçlü bir duygudur. zaten birinin önemsenme derecesi ona hissedilen duyguların * gücü ile doğru orantılıdır, bu duygu nefret dahi olsa.
en çok kendimize zararı dokunan duygu, kin. genellikle kişiye yapılan büyük bir haksızlık veya kıskançlık sonucu ortaya çıkar. aşırı sevgi ve hayalkırıklığı, can acısının sonucudur. beraberinde intikam duygusunu da getirir.
kimse öğretmemişti sevgiyi,
nefreti, senden öğrendim.
bir çocuğum ilk haykırışı gibi,
bir çığlık attı kalbim,
işte
o gece,
nefrete
doğan bendim.
..
ve bir zamanlar ne kadar sevdiğim,
gözlerine hiç acımayarak
seni içimden kovan bendim.
artık benden özlemin şiirini değil,
artık benden sevginin şiirini değil,
nefreti dinlersin bu yeminim..