otuken tayfasi tarafindan olumune nefret edilen her platformda cirkefce cingene agziyla yazilmis veya soylenmis seyleri okumaktan gina gelmis sair.
halbuki bu kafalari tokusturmaktan zaten mercimek kadar ve islevsiz beyinlerini sifirlamis tiplerin basindakilerden mehmet gul nazim hikmet hakkinda kitap bile yazmis bu sayede prim koparmaya calismistir aynen kuba gezisinde kafasinda bere ile pozlar vermesi gibi.
1902'de selanik'te dogan, 1963'te moskova 'da can veren buyuk insan. kendisi koministtir belki ama dusuncelerinin nedenini gayet medeni bir sekilde aciklayabilmis, turkce'yi yalin kullanmis, yurdunu dusunmustur kanimca. kimine gore vatan haini olabilir ama bence o gercek bir devdi. kocaman yuregi olan sevgisi sayesibde her turlu zorlukla savasmis bir dev.
not:lisedeyken kendisi sayesinde edebiyat derslerim guzel gecerdi.
nazim hikmet;turk ulusunun yetistirdigi en buyuk yazarlardan bir tanesi.kendisini ulkucu sanan,kendisini bir turlu yetistirememis bos turk gencliginin bir turlu anlayamadigi sair.olumunden onlarca yil sonra tum dunya da 2000 nazim hikmet yili 'unesco' adina verilerek onurlandirilmis,turk sair.ayrica "orta asyadan,akdenize bir kisrak basi gibi uzanan bu memleket bizim" sozlerini yazacak kadar da milliyetci bir turk sairi.
biyografisinde zaten kendisi herseyi soyleyen ; kendisini vatan haini idam eden insanin vatan hainliginden idam edilmesiyle buyuk bir ironi yaratan insan
1902'de dogdum, dogdugum sehre donmedim bir daha geriye donmeyi sevmem. uc yasimda halep'te pasa torunlugu ettim. on dokuzumda moskova komunist universite ogrenciligi, kirk dokuzumda yine moskova tseka-parti konuklugu ve on dordumden beri sairlik ederim.
kimi insan otlarin kimi insan baliklarin cesidini bilir ben ayriliklarin, kimi insan ezbere sayar yildizlarin adini ben hasretlerin.
hapislerde de yattim buyuk otellerde de aclik cektim aclik girevi de icinde ve tatmadigim yemek yok gibidir.
otuzumda asilmami istediler. kirk sekizimde baris madalyasinin bana verilmesini verdiler de otuz altimda yarim yilda gectim dort metre kare betonu, elli dokuzumda on sekiz saatta uctum pirag'dan havana'ya.
partimden koparmaga yeltendiler beni, sokmedi. yikilan putlarin altinda da ezilmedim.
951'de bir denizde genc bir arkadasla yurudum ustune olumun, 52'de catlak bir yurekle dort ay sirtustu bekledim olumu.
sevdigim kadinlari deli gibi kiskandim.su kadarcik haset etmedim sarlo'ya bile.aldattim kadinlarimi. konusmadim arkasindan dostlarimin.
ictim ama aksamci olmadim. hep alnimin teriyle cikardim ekmek parami ne mutlu bana
baskasinin hesabina utandim yalan soyledim. yalan soyledim baskasini uzmemek icin ama durup dururken de yalan soylemedim.
bindim tirene ucaga otomobile, cogunluk binemiyor. operaya gittim. cogunluk gidemiyor adini bile duymamis operanin cogunlugun gittigi kimi yerlere de ben gitmedim 21'den beri camiye kiliseye tapinaga havraya buyucuye ama kahve falina baktirdigim oldu
yazilarim otuz kirk dilde basilir, turkiyem'de turkcemle yasak
kansere yakalanmadim daha yakalanmam da sart degil basbakan filân olacagim yok meraklisi da degilim bu isin bir de harbe girmedim siginaklara da inmedim gece yarilari yollara da dusmedim pike yapan ucaklarin altinda ama sevdalandim altmisima yakin sozun kisasi yoldaslar bugun berlin'de kederden gebermekte olsam da insanca yasadim diyebilirim ve daha ne kadar yasarim basimdan neler gecer daha kim bilir.
nazim hikmet ran
bu otobiyografi 1961 yili 11 eylulunde dogu berlin'de yazildi.
hicbir siirini okumayip , kendisi hakkinda hicbir arastirma yapmayip,bazi kotu niyetli insanlar tarafindan kendisine empoze edilmis bilgilerden baska seyler dusunmeyen zavalli varliklarin hakkinda vatan haini gibi laflar ettigi buyuk insan.
hic bir zaman milliyetci olmamis, lakin milliyetinden hic utanmamis ve onu gercekten sevmis, yasamis sayilamaz zaten, yurdu icin olmesini bilmeyen millet, dizelerinin sahibi yurtsever sair.