korkunun kralligi nedir ?

korkunun kralligi

  1. attila ilhan şiiri.

    geceleri bir ıslık
    penceremin altında birileri
    beni cağırıyorlar
    (yoksa yanılıyor muyum)
    koşup bakıyorum kimseler yok
    sarayburnu`nda sis dudukleri
    mektuplarım kayboluyor posta kutusundan
    birileri calıyor ama kim
    gecen akşam yağmuru değiştirdiler
    yumuşak başlamıştı tatlı ve ılık
    nasıl olduysa kestiremedim
    az sonra sulfirik asitti gokten yağan
    (cam iplikleri halinde yağıyor
    değdiği yeri eriterek
    duman duman)

    biryerlere gidecek oluyorum
    ardımda birileri
    hayal meyal varla yok arası
    cigaralarını avuclarında saklamış
    gozlerinde aynalı guneş gozlukleri
    (bilmem yanılıyor muyum)
    daha dun geceyarısı
    telefonda birileri
    fakat konuşmuyorlar
    bir bubi tuzağı sessizliği hukum suruyor
    turlu olasılıklarla yuklu
    olağanustu iri
    bir o kadar da tehditkar
    (bilmem yanılıyor muyum)
    beni dehşete duşurmek istiyorlar

    nasıl oluyor anlamıyorum
    gece yayın bitmiş televizyonu kapamışım
    ekranda ansızın birileri
    kapalı demir bir kapı gibi suratları
    gozleri ateş sacıyorlar
    gozlerinde tarifsiz bir hışım
    bıyıkları zifiri karanlık
    ele gecirebilirlerse beni oldurmek
    besbelli maksatları
    (yanılıyor muyum neyim)
    yanlış bir mıknatıs fırtınası icindeyim
    şişe yeşili şerare atlamaları
    şurup kırmızısı cakıntılar
    sağım solum her tarafım elektrik
    korkuyorum
    korktuğumun bilincindeyim
    birileri
    şalteri indirdi indirecek
    işim bitik
    (10/8/2010 13:22, agafya)