kissadan hisse

1. az sozle cok sey anlatan soz butunu...
   
   -ornegin- (alintidir)
   
   dogu illerindeki bir aganin en buyuk zevki, kar uzerine cisiyle imzasini atmakmis. bu nedenle kar yagmaya basladigi andan itibaren koyde hayvanlar dahil hic kimse sokaga cikamazmis. kar biraz kalinlasinca, aga sirtina kurkunu giyer ve koy meydanina gelirmis. yaninda da aganin en yakin yardimcisi haso.
   aga sirtini koye dogru doner sonra sorarmis:
   "ula hasso, ahali bakiy mi?"
   hasso cevap verirmis:
   "evet agam, hepisi de bir olmus, pencerelerden bakir."
   aga cisiyle karin uzerine imzasini atarmis "abdullah cizrelioglu", sonra da bir nokta koyarmis ve sorarmis:
   hala bakirler mi?"
   "he agam, hem bakirler hem de cilgin gibim alkislirler."
   her sene ayni toren surermis. aradan 7 yil gecmis. aga yine kar tuttuktan sonra cikmis koy meydanina. sormus hasso'ya:
   "ahali bakir mi?"
   "he agam bakirler, kopekler, kediler bile camdadir."
   aga adini yazmaya baslamis "abdullah" diye. "cizreli" demis ki,
   kalakalmis, cunku yas geregi prostat. halka rezil olmak var. alcak sesle hasso'ya sormus:
   "bakirler mi?
   "he agam bakirler de, sen ne diye durdin ogle?"
   aga caresiz "ula gel yanima, arkani don ahaliye, tamamla sunu" diye emretmis. hasso bir an durmus, sonra cisini yapmaya hazirlanmis ve aganin kulagina egilmis "agam" demis, "kirk
   yildir kafama vurdin salak dedin, sirtima vurdin aptal dedin. he bu kulun okumayi yazmayi sokemedi ki, tut da yazinin devamini sen yaz."
   kissadan hisse alinacak ders "isini gordurecegin adamin egitimini sakin ihmal etme yoksa ...tutarsin
   
   (25/2/2006 21:56, orcos)
   
   
2. (bkz: darbı mesel)
   
   (8/5/2006 22:02 ~ 24/12/2006 01:49, yoroz)
   
   
3. hikayeden çıkarılan ders, pay..gibi bir şey
   
   (6/6/2007 04:07 ~ 24/12/2007 01:47, realist)
   
   
4. flemenkçede "geri dönüşü olmayan yol" demektir. (bkz: attım)
   
   (6/6/2007 04:55 ~ 24/12/2007 01:47, cosan)
   
   
5. hikaye ve benzer sözlü yahut yazılı edebi ürünlerden çıkarılabilecek sonuç *.
   
   adam ve iki oğlu yürüyüşe çıkarlar. birkaç saatlik yürüyüşten sonra ufak çocuk, baba benim bir adım atacak halim bile kalmadı hayatta yürüyemem beni mutlaka kucağına almalısın der. ama baba acizdir, bel ağrıları yüzünden oğlunu kucağına almaktan acizdir. ancak düşünür, ve hemen etrafta bulup buluşturduğu dallardan tahtadan bir at yapar oğluna... '' bak sana at yaptım oğlum, bu seni taşıyacak eve gidene kadar.'' çocuk tabi bu durum karşısında sevinçten dört köşe olur atını aldığı gibi koşmaya başlar ve gidilecek yere varan ilk o olur...
   
   kıssadan hisse: insan iç enerjisinin kaybolmayacağını bazen kendi bazen sevdiklerinin desteğiyle görebilir. umut ve ümidini kaybettiği her an çaresizdir. ancak içimizdeki yedek depo her daim bize yardım etmeye hazırdır. umutlarımızı kaybetmeyelim...
   
   (24/12/2007 01:46, sngl)