kardan adamim vardi
ellerinde yoktu ama
limon gibi gozleri vardi
Ãsmini cok dusunmustum
munevver koydum sonunda
ebemin adiydi benim
lerzan mutluya benziyordu surati
elleri ise
rezzan kiraza
Ãnsan gibi insandi
nafile ama nafile
gercek degildi sanki
irkerdi kardan bile
canina yandigimin
irkerdi kardan bile
yasananlar oyle trajikti ki anlatmaya kelimelerin gucu yetmedi ama bulari yaziya aktarmanin daha iyi ve daha zekice yapmanin bir yolu mutlaka vardir iste buna kelimenin gucu denir
askin en kor halini, acinin en keskin yuzunu, unutmuslugu, unutulmuslugu, pismanligi, kimi zaman gozyaslarini, sevabi gunahi, kisacasi insana ait herseyi yuklenir kelimeler.. dilin soyleyemedigini ifade ediverir bazen, sesin duyulmadiginda onlar anlatir derdini, bazen yerinde ve dogru bir sekilde yanyana getirilmis kelimeler cok seyi degistirir ihtiyaci olana ulastiginda.. ruhun ne kadar kirlenmis, sen ne cok hata yapmis olursan ol, kelimelerindir onunde beyaz bir sayfa acmana sebep.. dokersin hayatinin kirini pasini, belki de sifirdan baslarsin yeni cumleler kurmaya..