kanser

1. anneannemi yanimdan alan illet...
   
   (15/1/2006 00:51, acur)
   
   
2. kontrolsuz hucre cogalmasi sonucu ortaya cikan hastalik.
   
   gunumuzun vebasi
   
   (15/1/2006 00:52, anata ha unchi to tabemasuka)
   
   
3. erken teshiste tedavi edilir denen, omrumde bir kere gordugum ve erken teshis konan dayimi, bir daha goremeyecegime sebep olan illet
   
   (21/1/2006 19:20, benim hala umudum var)
   
   
4. suan bir arkadasimin burunburuna oldugu hastalik*
   
   (10/3/2006 19:54, sukufe)
   
   
5. hastanin gozlerinizin onunde gunden gune gecirdigi degisikliklerle icinizi parcalayan, allah kimseye bu hisleri yasatmasin dedirten aci...
   
   (21/3/2006 18:02, eshlie)
   
   
6. latince karsiligi cancer...yani yengec olan kelime.
   
   (21/3/2006 18:05, murabba)
   
   
7. hergun para verip aldigimiz ve bir cogumuzun vazgecemedigi sigara nin yarattigi nekadar erkende teshis konulsa bir kere olusunca yokedilmesi neredeyse imkansiz olan hastalik,cebimizdeki azrail..
   
   (21/3/2006 19:38, soulpower0nur)
   
   
8. (bkz: onkoloji)
   kemoterapi
   
   (1/4/2006 15:04, kuzudis)
   
   
9. babam?n katili.
   
   (13/3/2007 21:00, kankavi)
   
   
10. dedemin ölüm sebebi..
    
    (13/3/2007 21:01, shroud of wine)
    
    
11. hücreden bulunan ve hucre bolunmesinde kilit rol oynayan apoptosis adi verilen programli hucre olumunun devre disi kalmasindan dolayi meydani bo? bulan hucrelerin cogalip yayilmasidir..
    
    (14/5/2007 03:18, hic heptir hep de hic)
    
    
12. acı sondur. her şeyin bir sonu var biliriz. mesela bir filmi bitirmeye bahane gerek, genç kız sevdiğine kavuşmalı, jön olmeli, kayıp çocuk bulunmalı vs. dediğim gibi son için bahaneye ihtiyaç vardır. bulununca da film biter.
    malum dunya düzeni üç kuruşa beş köfte yok. geldin mi bir de gideceksin demektir ama bahanen? işte kilit nokta bu bahane.
    eğer kendi filmini bitirmenin bahanesi kanser ise bir kere daha bu sonu yazmak gerekli ama maalesef kendi filminin başlangıcı olsun bitişi olsun bahaneleri seçmek senin elinde değil. büyük paradoks bence.
    bahanen kanser ise sevdiklerine mi yanarsın kendine mi bilemem? hasta olduğunun ve seni bekleyen sonun apaçık akrşında belirdiği anı gözlerinde saklamak mümkün mü? ya da karşında senin gözlerinden bu düşüncelerini gören ve anlayan bir insanın seni teskin etmek için söylediği sözler işine yarar mı? sona yaklaştığında, acı feryatların bir odayı çınatırken sana kulak veren insanların acısı mıdır acın, yoksa beynini delercesine seni yakan acı mı? meraklanma seçme şansın yok ne sen karşındakinin çektiği acıyı bileceksin kendini unutup, ne karşındaki senin acını bilecek kendini senin yerine koyup. *
    * * *
    
    (16/11/2007 15:51 ~ 16/11/2007 15:56, rickhunter)
    
    
13. hücrenin kontrolsüz bir şekilde bölünmesi hastalığı.*
    
    (16/11/2007 15:57, exelance)