çocukluğumuzda yaşadığımız, büyüklerin 'nasıl olsa çocuk bişey olmaz' deyip bizi bir felakete sürüklediklerinin farkında olmadıkları eylem. oysa o ilk öpücükle ardı arkası kesilmeyen öpücük yağmurları başlamıştır.
sevdicek ile yagmur altında ıslanmı$sınızdır önce ısınmak için sarılınır gözler birbirine bakar ve o mükemmel olay gercekle$ir ve asla unutulmaz.ba$ka hiç bir$eylede kıyaslanmaz cünkü her ili$kide bir ilk öpücük olur.
cokta iradi gerceklesmeyen bir eylemdir. önce "ne bok yedim lan ben" denilir. utan?l?r biraz. sonra icten ice okkal? bir "sittiret" cekiklerek devam edilir. heyecan?n had safhada oldugu bir and?r. ne yapt?g?n? cokta bilemeden ama doyamadan biten bir and?r. art?k hicbir sey eskisi gibi olmaz. hayat?n önemli bir alan?yla yüzlesmizsinizdir bir kere. iyi mi oldu kötü mü oldu tart?s?l?r her zaman icin.
tutup da yaklaşık onyedilik kızım sorsa 'anne yaa,bu nasıl bişey?' diye,muhtemelen ağzımı dilimi bağlıycak bir soru haline gelebilecek bişeydir.ne diycem çocuğa,'valla benimki fena değildi,iyi bişeymiş gibi hatırlıyorum,liseye bitişik parkta icra etmiştik vatandaşla,sen de bi dene bi ara' mı diycem mesela..
