hayat denen bu sirk sahnesinde son kez insanin butun maharetlerini herkesin isi bitti dedigi oyuncunun meydan okurcasina butun mahareti , butun ustal?g? ile herkese meydan okudugu vakit sahnede show bittiginde kisinin uzerine cöken his. (bkz: sahne ?s?klari)
ac?yla birlikte yo?ruldu?unda yarat?mlar?n sonsuzlu?a ula?t??? duygudur öyle ki, bir besteci en güzel bestelerini buz kal?plar?n?n üzerine otururken yapm??, en güzel resimler kesilen organlar?n kan?yla renklenmi?tir geçmi?te.. hüzün de yarat?m?n sonunda e?lik etmi?tir ki?iye çünkü anlams?zl?kla suçlanm??t?r vefakar elleri..
insan yaslandigi vakit hayattin ondan bir seyler aldigini görür . yasamak icin bir seyleri feda etmesi gerekir . bunlar kisiye göre deger tasir. kimisi meslegi icin kaybeder kimiyse hayati icin , kimiyse baskasi icin . fakat almak icin vermenin gerektigi durumlarda insan bazen aldigi seyin kiymeti verdiginin yerini bile tutamamz . iste huzun bu hayattan yahut ne artik ne haltsa kaziklanildiginin hissidir .(bkz: la bien paga )