250 fotoğraf eşliğinde mustafa kemal'in verdiği kurtuluş mücadelesi anlatılmaktadır.oyun, izmir'in ve de ülkemizin 9 eylül 1922'de işgalden kurtuluşu ile sonlanmakta..bir ilk olan atatürk oyunu.
"mehter müziği" ni çoğumuz severiz. "mehter takımı" bizlere, osmanlı imparatorluğu'nun fetihlerini, savaşlarını ve utkularını anımsatır. iki adım yürüyüp durmak ve bir sağa, bir sola baş döndürerek yürümek de "düm teke düm teke" inleyen davul sesleri arasında "ceddim baba, ceddim dede" diye marşlar söylemek, bizleri fatihler'in, yavuzlar'ın, kanuniler'in günlerine götürür.
atatürk türkiye cumhuriyeti'ni; tarih içinde gerileyen, yozlaşan, çöken ve sonunda emperyalizme teslim olan osmanlı hanedanı'nı, emperyalist orduları ve "kuvay ı inzibatiye" adı verilen padişahçı ihanet ordularını yenerek kurmuştur.
bu yüzden ulusumuzun en büyük utkularından biri olan 30 ağustos'un, osmanlı imparatorluğu'nun geçmişini anımsatan "mehter takımları" yerine, bugünkü törenlerde yer verildiği gibi, ulusal kurtuluş savaşı'nı simgeleyen yürüyüşlerle anılması çok anlamlı olmuştur.
çünkü ulusal kurtuluş savaşı, türk ulusu'nun yeniden doğuşu demektir. ancak ne acıdır ki, bu yeniden doğuşun görkemli, kıvanç dolu sayfaları ile genç kuşaklara benimsetildiğini söylemek olanaksızdır. ulusal kurtuluş savaşımız gibi, atatürk, atatürkçü düşünce ve "devrimcilik" ile "milliyetçiliği" aynı yörüngeye çakıştıran "kemalist devrimler", gerçek nitelikleri, boyutları ve anlamları ile genç kuşaklara öğretilmiş ve benimsetilmiş değildir.
elbette, her ulusun, tarih içinde dayandığı kökler ve elbette bu tarihsel geçmiş içinde övüneceğimiz, kıvançla anacağımız sayfalar vardır. ve elbette bu tarihsel olaylar da gereği gibi anılacaktır. ancak, türkiye cumhuriyeti'ni oluşturan değerleri ve ulusumuzun büyük utkularını, "mehter marşı" eşliğinde anımsamanın anlamı yoktur. mehter davulu ile kurtuluş savaşı anılmaz, kurtuluş savaşı, ancak "kuvay ı milliye" ile ve atatürk orduları ile anılır.
30 ağustos törenlerinde, sırtında mermi yaşıyan kadını, kağnı süren yaşlı köylüsü, sakarya'da, dumlupınar'da, inönü'de dövüşen mehmetçiği, mehmetçikleri yöneten subayları ile mustafa kemal ordularının anımsaması, "kuvay ı milliye ruhu" nun yeniden canlandırılması çok anlamlı olmuştur.
bu anlamlı gösterinin, anlık ve günlük anımsatma ve törenle sınırlı bir çağrışım olmaması için ulusal kurtuluş tarihimizin genç kuşaklara benimsetilmesi gerekir. "gerekir" diyoruz, çünkü bu "gerek", bu "ulusal görev" yıllarca savsaklanmış ve bu yüzden ulusal kurtuluş savaşımıza yabancı yetişmiştir.
yalan mı, yanlış mı?..
bu büyük utkunun yıldönümünde "biz bu hakkımızı mahfuz bulundurmak, istiklalimizi emin bulundurabilmek için heyet i umumiyemizce, heyet i milletimizce biz mahvetmek isteyen emperyalizme ve bizi yutmak isteyen kapitalizme karşı heyet-i milliyece mücahedeyi caiz gören bir mesleği takip eden insanlarız" diyen büyük atatürk başta olmak üzere, ismet, fevzi ve kazım paşa'ları, özalplar'ı, altaylar'ı belenler'i, cebesoylar'ı, kan döken mehmetçikleri, subayları ve yedisinden yetmişine türk halkı'nı saygıyla rahmetle ve minnetle anarız.