farelerin lagim cukurlarinda disariya cikmasina sebep olan, gunesin cani sikilip diger yarim kureyi parlattigi bazi kisilerin bunu degerlendirerek siselerin dibine vurdugu ve yine ayni sebepten evin yolunu bulamadigi, elektrik tuketiminin artisina sebep olan dogal bir dongu
a:askim bak hava karardi hadi yatalim
b: tamam bitanem dislerimi fircalayip geliyorum.
*
gun sonunda insanin aklinda bazi tatsiz olaylari tekrar yasamasina neden olan mor ve otesi sarkisi:
biktim artik susmaktan
bunca yil seninle gecti
bir cift lafa muhtaciz
Ãki yabanci gibi
saat gece uc olmus
kapinda ben, ben yokum sanki
iimdi gercegi soyle
sonra yap istedigini
yeter artik, hicbir sey eskisi gibi degil
yeter artik, aslinda sen hic sevmedin
yoruldum suclanmaktan
yaninda hic olmadim sanki
yuzun her seyi soylerdi
ama bakmiyor simdi
biktim artik susmaktan
bunca yil seninle gecti
iimdi gercegi soyle
sonra yap istedigini
falım yanlış çıktı. oysa ne güzel
kapatmıştım fincanı, sakalımı kesmiştim dün
tüysüz bir oğlan gibi en dipte
siyah inciler dizmiştim kendime
düşüm yanlış çıktı. sözünde durmadı periler
kaldırıp yorganı üstümden, hem de kış vakti
hem de lapa lapa kar yağarmış gibi hissederken ben
her şehre geri dönerken, her şehri tutuştururken
fırsatçı yangınlara geçit vermezken tenim
tenim dediğim; pörsümüş bir kağıttan biraz kalınca
kurumuş bir yaprak gibi salınan suda
tenim dediğim; değerken sana ıslıklar çalan
tenim dediğim; külliyen yalan!
kış da geçti sonunda
yeni bir fal kapatsam yaz gelir mi sılada
şöyle gözlerini süzse bir kadın, boynunu uzun
kollarını kısa tutsa sarılırken bana
o anda bir yaprak düşse dalından
kınından çekilse kılıç, eski bir çağda
bir şövalye gibi dimdik dursam ayakta
hayatın karşısında; öyle dimdik, öyle dik, silik
sularda aksini görsem, masallarda olur ya
eğilsem, su içerken mesela ya da yüzüme
vururken avuç avuç o sıradan kanamayı
aaaa, bir baksam yüzün senin, sulara bocalanmış
geçmişe bulanmış, tarihe karışmış, aksak bir halkın
toprağını sulayan nehirlere, çocuğunu emziren
kanserli memesine, bulanık süte
ota boka karışmış yüzün senin sulara
yaz da geçti sonunda
fincan yapıştı tabağa, dileğim tuttu
bir çingene çift eliyle sarıldı hayata
geçmişi unut! dedi, sokaklara çıkma
herkes kendi karabasanına tutsak olur sonunda
herkes bir dağın arkasına geçer
herkes bir dağın arkasında vurulur
her soytarı çetesini dağıtır sonunda
çetemi yol tuttu, eğilip kustum kendi türkçe’mle
saçımdan sürüklenmiş gibi, sanki eski
bir falakaya yatırılmış gibi ayaklarım şişince
akbabalar üşüşünce dilime, yaşlanınca dağılır ya dağlar
eskiyince yüklüğe kaldırılır ya yorganlar
kurşuna dizilir ya atlar, çingeneler asılır ya
sararmış fotoğraflar bir bantla tutturulur duvara
duvar taşımaz o yükü, eski bir sevgilinin
yüzünü zaten kaldıramaz tuğla
sıvası dökülen bir bedenin ruhu olmaz aslında
geriye sarılır film, derine işler acı, aşkı
herkes kendine biçer, eksik bir düğme gibi
yalnız kalır iliğin ıstırabı
falım yanlış çıktı. bir çocuk kurşuna dizildiyse doğu’da
dağlar iteklendiyse, kenara çekildiyse bir nehir yatağına sırıtarak
yüzün senin kaybolduysa sularda
tenimi acıttıysa hava, bulutlar da suçluysa
bahar falan yoktur buralarda
mevsimsiz kaldık. kolumuz kırık
kanadımız zaten yoktu periler aldattı bizi
suçluysam yüzüme gül, suçluysam kendini
as ruhunun tavanına, mumları devir
pencereden bakıyorum; hiçbir mevsime uymuyor şehir
pencerem de pencereye benzemiyor aslında
sen mumları devir, nasıl olsa tutuşur perde
ateş yalan söylemez, duman yayılır
ölüm dediğin hep dar gelir bedene
falım yanlış çıktı. bir fincanın içinde
sıkıştı kaldı kendimi kovduğum gece
geceler karanliktik , geceler güzeldir, bazen mutluluk verir, gecenin incileri y?ld?zlara bak?p sevdi?inizi dü?ünür yan?nda olmas?n? istersiniz, e?er yan?n?zdaysa onunla beraber geceyi seyredersiniz y?ld?zlar?n alt?nda, bazen de ac? verir, gündüzün s?k?nt?s?n? gecelerden ç?kart?rs?n?z, ona dökersiniz içinizi, ona a?lars?n?z, gecenin hüznüne e?lik edersiniz.
ruhunun arka sokaklar?na kaç?r?p tüm hayalleri,kimseler bilmeden birileri görmeden uzakla?man?n en zifiri an?d?r gece...ç??l?klar gelir senin pe?inden sen yine sessiz ve sessizli?ine yenik dü?er tüm kay?p gidenler!kan revan olmu? bi ömre bakarken bi kurtar?c? beklemek bo?unad?r gecenin kollar?ndan!geceler hiç getirmedi hayaletleri, vehayaletler hiç u?ramad? gecelere...?imdi onlar da kan revan içinde!!!
bir gun icindeki belki de en romantik,en duygusal,en melankolik zaman dilimidir.acilarin insanin ustune gelisi,yalnizligin kalbi durtmesi,ask denen duygunun insani rahatsiz etmeye calismasi hep bu zamana denk gelir nedense.karanlik olusudur belki bunun sebebi belki de tum bunlar onu karanlik yapmaktadir.*
günün en yalnız saatlerinden müteşekkil zaman dilimidir.
gündüz vakti evde yalnız kalmaya benzemez. gündüz vakti evde at koşturursun, orayı burayı kurcalarsın, ne bileyim şarkı söylersin yalnız kalınca. ama sinir bozucu bir sessizliğin de etkisiyle gece olunca uyuyamamak bir kabusa dönüşür.
ilk zamanlar keyiflidir. kafasını dinler, sakin ve huzur içinde hiçbir şey yapmasa da gecenin ve yalnızlığın tadını çıkarır insan. ancak yıllar geçtikten sonra tahhammül etmek her gece biraz daha zorlaşır. bir derdin vardır, yemeyip yanında yatarsın, uyutmaz seni bir türlü... sonunda kemirmeyle başlayıp büyük ısırıklarla devam ederek canını yaka yaka o seni yer bitirir.
<caps>artık sevmediğim zaman dilimidir.</caps>