son iki gündür fena halde kafama takılan insan tipidir. nefret ediyordum ve dedimki olm nathaniel bir de empati yap ne bu böyle hep nefret hep nefret. denedim... koyamadım kendimi bir emo nun yerine sevgili sözlük yazarları... olmadı... sonra baktım olmuyor onları anlamanın tek yolu onlar gibi olmaktır teorisini denemeye koydum. gözümün birini kafamdan sarkan kuyruklu bir bereyle kapatıp , sürmeli gözlerimle aynaya uzun uzun hüzünlü bakışlar attım. yine anlamadım mına koyim. kendimi tartaklayasım geldi en fazla. sigaramda bitti ciğerlere çekmeden içicem diye. son olarak yarın kayseri sokaklarında "hacım bir ytl var mıydı" ya da " 250 bin liran var mı abi şarap alıcam" diye dolanıcam. en fazla dayak yerim. ölümden öte köy yok a dostlar. bu bir sosyolojik araştırmadır, sonuna kadar gitmelidir.