derdimi dokersem derin dereye

1. çok küçük yaşlarda, evimizdeki tost makinası büyüklüğündeki eski radyoda dinlediğim, ve o günlerden beri ne zaman dinlesem melodisiyle hüzünlenip gözyaşlarımı zor tuttuğum bir aşık veysel şatıroğlu türküsü... grup çığ ve kıraç gibi bir çok isim yorumlamıştır aynı zamanda bu türküyü...
   
   derdimi dökersem derin dereye
   doldurur dereyi düz olur gider
   irakipler geldi girdi araya
   korkarım yar benden yoz olur gider
   
   ilgıt ilgıt yeller eser seherde
   yar beni düşürdü onulmaz derde
   yar ile buluşsak bir tenha yerde
   duyar düşmanlarım söz olur gider
   
   pervane ateşten sakınmaz canı
   uğruna goymuşum başı bedeni
   doldur tüfengini hedef et beni
   yaram doksan dokuz yüz olur gider
   
   veysel der çıkayım bir yüce dağa
   ağaçlar bezenmiş yeşil yaprağa
   bir gün olur tenim düşer toprağa
   karışır toprağa toz olur gider
   
   (30/3/2008 16:16, octavio)