asik veysel nedir ?
-
-
gelmis gecmis en buyuk halk ozanlarimizdan biridir..saygiyla aniyoruz..
ben giderim adim kalir
dostlar beni hatirlasin
dugun olur bayram gelir
dostlar beni hatirlasin
can bedenden ayrilacak
tutmez baca, yanmaz ocak
selam olsun kucak kucak
dostlar beni hatirlasin...
-
asik veysel, hayatini anlattigi bir siirinde "icyuz-onda gelmis idim cihana" diyor. yil 1894 oluyor hesapca. sivas'a bagli iarkisla ilcesinin sivrialan koyunde dunyaya gelmis. anasi gulizar, bir yaz gunu koy dolaylarindaki ayipinar merasina koyun sagmaya gittiginde; oracikta bir yol ustunde dogurmus veysel'i. gobegini de kendi eliyle kesmis. yaman kadinmis gulizar ana. bebesini bir caputa sarip yuruye yuruye koye donmus. babasi ahmet; bebenin adini veysel koymus. yillar gecmis aradan buyumus, konusmus, yurumus veysel cocuk. boylece yedi yasina varmis. o yil bir cicek hastaligi salgini olmus sivas'ta. kucuk veysel de yakalanmis. sol gozunde, cicegin beyi cikmis kendi deyimiyle... goz akip gitmis. sag gozune de perde inmis, onceleri. yalniz isigi secebiliyormus, bu gozuyle. babasina "iocugu akdagmadeni'ne gotur, orada bu gozunu acacak bir doktor var." demisler. sevinmis ahmet emmi. gel gor ki talihsizlik yine yakasini birakmamis veysel'in. bir gun inek sagarken babasi yanina gelmis. veysel ansizin donuverince; yakinda bulunan bir degnegin ucu oteki gozune girivermis. o goz de akip gitmis boylece. veysel'in ali adinda bir agabeysi ve elif adinda bir kiz kardesi varmis. hepsi cok uzulmusler veysel'in kotu kaderine.
babasi merakli adammis. halk ozanlarindan siirler okuyup ezberleterek avutmaya calismis oglunu. sivas'in koyleri saz sairleriyle dolu. onlar da ara sira gelip ahmet emminin evine ugrarlarmis. veysel ilgiyle dinlermis calip soylediklerini. babasi, oglunun ilgisini gorunce; bir saz alip vermis ona. ilk saz derslerini, babasinin arkadasi olan iamsih'li ali aga'dan almis. ve gitgide, kendini iyice saza vermis veysel. unlu halk ozanlarinin siirlerini calip soylemis bir zaman. yirmibes yasindayken (1919) anasi, babasi veysel'i esma adinda bir kizla evermisler ve kisa sure sonra ikisi de gocup gitmis bu dunyadan (1921). aci ustune aci gelmis, ama bitmemis talihin kotu oyunu. ikinci cocugu on gunlukken, anasinin memesi agzina tikanarak olmus, ardindan da karisi yanasmalariyla evden kacmis. bu olay cok koymus veysel'e. daha dertli olmus ve iyice icine kapanmis. karisi koyup gittiginde bir kizi varmis veysel'in. daha bir yasini bile bitirmemis. iki yil kucaginda gezdirmis veysel, ne care o da yasamamis. bu siralar veysel'i yeniden evermisler. bu karisi cocuk vermis asiga. biri olmus, iki oglan, dort kiz, altisi sag. onlar da 18 torun vermis veysel'e.
asik veysel, cumhuriyetin onuncu yil donumune rastlayan 1933 yilina kadar, baska ozanlarin siirlerini calip soylemis. kendi deyislerini soylemekten utanir, cekinirmis. o yillarda sairlerimizden rahmetli ahmet kutsi tecer tanimis veysel'i. onun isik tutuculuguyla veysel'in siirleri aydinliga kavusmus. veysel; sairliginin gelismesinde tecer'in buyuk yardimlarini gordugunu soylerdi her zaman. veysel'in gun isigina cikan ilk siiri gazi mustafa kemal pasa icin soyledigi: "turkiye'nin ihyasi hazreti gazi" misrasiyla baslayan siirdir. bundan sonra butun yazdiklarini calip soyler olmustu. 1933 yilina kadar, koyunden disari hemen hemen hic cikmadigi halde; bundan sonra butun yurdu dolasmis, yurdunun cesitli sehirleriyle kasabalarini, koylerini yakindan tanimistir. halk ozanlarindan en cok karacaoglan'i, yunus'u, emrah'i, dertli'yi severdi. iagimizin ozanlarindan ahmet kutsi tecer'in ayri bir yeri vardi veysel'de. onun araciligiyla koy enstitulerinde bir sure saz ogretmenligi de yapmisti veysel. sirasiyla arifiye, hasanoglan, cifteler, kastamonu, yildizeli, akpinar koy enstitulerinde bulunmustu. 1952 yilinda istanbul'da buyuk bir jubilesi yapilan asik veysel'e 1965 yilinda turkiye buyuk millet meclisi, "anadilimize ve milli birligimize yaptigi hizmetlerden dolayi" ozel bir kanunla vatani hizmet tertibinden aylik baglamisti.
veysel'in bir baska ozelligi daha vardi; koyunde ve cevresinde ondan once bir tek meyve agaci olmadigi halde, sivrialan'da ilk meyve bahcesini o yetistirmisti. hem oyle bir bahce ki, icinde elmadan kayisiya, kirazdan cevize kadar turlu turlu meyve ve cicek vardi. veysel, kardeslerinin yardimiyla bu bahceyi yapmaya basladigi zaman koyluleri "atalarimiz bunca yil boyle bir is yapmamislar, su kor adam onlardan iyi mi bilecek ki boyle ise kalkisti?" demisler. birkac yil sonra agaclar yetismis, meyve vermis. koyluler onceki dediklerini hatirlayip utanmislar ve bu defa "o kor degilmis, meger kor olan bizmisiz diyerek asik veysel'i kutlamislar. iste boylesine uzagi goren bir insandi o... yetmis yil karanlik bir dunyada yasadi (olumu 21 mart 1973). fakat karanlik gozlerindeydi yalniz, ici apaydinlikti, siirleri de oyle... halk siirimizin bu guclu ozani yarim yuzyili askin bir sure yazdiklariyla, calip soyledikleriyle cevresine isiklar sacti. sanirim simdi de mezarinda son uykusunu isiklar icinde uyuyordur. yalniz cagimizda yasayanlar degil, bizden cok sonra yasayacaklar da "dostlar beni hatirlasin" siirini unutmayacaklar ve her zaman rahmetle anacaklardir.
yazan: ümit yasar oguzcan
(26/2/2006 14:41 ~ 24/10/2006 21:49, kumlucali)
-
dost dost diye nicesine sarildim
benim sadik yarim kara topraktir.
beyhude dolandim bosa yoruldum
benim sadik yarim kara topraktir.
nice guzellere baglandim kaldim
ne bir vefa gordum ne faydalandim
her turlu istegim topraktan aldim
benim sadik yarim kara topraktir.
koyun verdi kuzu verdi sut verdi
yemek verdi ekmek verdi et verdi
kazma ile dovmeyince kit verdi
benim sadik yarim kara topraktir.
ademden bu deme neslim getirdi
bana turlu turlu meyva yetirdi
her gun beni tepesinde goturdu
benim sadik yarim kara topraktir.
karnin yardim kazma ile bel ile
yuzun yirttim tirnak ile el ile
yine beni karsiladi gul ile
benim sadik yarim kara topraktir.
iskence yaptikca bana gulerdi
bunda yalan yoktur herkesler gordu
bir cekirdek verdim dort bostan verdi
benim sadik yarim kara topraktir.
havaya bakarsam hava alirim
topraga bakarsam dua alirim
topraktan ayrilsam nerde kalirim
benim sadik yarim kara topraktir.
dilegin var ise allah'tan
almak icin uzak gitme topraktan
comertlik topraga verilmis hak'tan
benim sadik yarim kara topraktir.
hakikat ararsan acik bir nokta
allah kula yakin kul allah'a
hak'kin hazinesi gizli toprakta
benim sadik yarim kara topraktir.
butun kusurlarim toprak gizliyor
merhem calip yaralarim duzluyor
kolun acmis yollarimi gozluyor
benim sadik yarim kara topraktir.
herkim olursa bu sirra mazhar
dunyaya birakir olmez bir eser
gun gelir veysel'i bagrina basar
benim sadik yarim kara topraktir
(17/3/2006 20:38 ~ 24/10/2006 21:49, braubaker)
-
tam adı aşık veysel satıroğlu olan halk ozanı. hiç okumamış olmasına rağmen yazdığı şiirlerle hayrete düşürmüş, doğuştan gelen yeteneğiyle sevmememe rağmen bana bile türkü dinletmiş efsane insan.
-
-
aşkla ilgili en güzel tanımlardan birini yapmış usta; alırsın karın olur, alamazsın karasevdan olur.
-
20. yüzyılın son temsilcisi.
-
dostlar beni hatirlasin
.....can kafeste durmaz uçar
dünya bir han konan göçer
ay dolanır yıllar geçer
dostlar beni hatırlasın.
can bedenden ayrılacak
tütmez baca yanmaz ocak
selam olsun kucak kucak
dostlar beni hatırlasın.
ne gelsemdi ne giderdim
günden güne arttı derdim
garip kalır yerim yurdum
dostlar beni hatırlasın.
açar solar türlü çiçek
kimler gülmüş kim gülecek
murad yalan ölüm gerçek
dostlar beni hatırlasın.
gün ikindi akşam olur
gör ki başa neler gelir
veysel gider adı kalır
dostlar beni hatırlasın.
(27/7/2007 13:08 ~ 30/03/2007 17:33, panther)
-
-
acıların adamı , çekikmez acıların efendisi, güccük emrahın idolü kenan hoca seni çok seviom
-
-
-
bugünlerde kendi adına anma törenleri düzenlenen halk ozanıdır.
-
-
beni hor görme kardeşim
beni hor görme kardeşim
sen altındın ben tunç muyum
aynı vardan var olmuşuz
sen gümüşsün ben saç mıyım
ne varise sende bende
aynı varlık her bedende
yarın mezara girende
sen toksun da be aç mıyım
kimi molla kimi derviş
allah bize neler vermiş
kimi arı çiçek dermiş
sen balsın da ben cec miyim
topraktandır cümle beden
nefsini öldür ölmeden
böyle emretmiş yaradan
sen kalemsin ben uç muyum
tabiata veysel aşık
topraktan olduk kardaşık
aynı yolcuyuz yoldaşık
sen yolcusun ben bac mıyım.
-
haluk levent'in aç pencereni albümünde büyük usta aşık veysel' ithaf ettiği şarkısıdır...
biri görmez gözü ile
görmüş dünyayı özü ile
çalmış söylemiş ölesiye
hek bildiği dilin gözü ile
onun adı aşık veysel
şatıroğlu yolu uzun ince
görebilsen gör dünyayı
görmüş dünyayı sözü ile
biri arar yanlış ile
bulmuş doğruyu dost dost diye
varmış yarine toprak ile
sadık olan dostun yüzü ile
yazdım çizdim görem diye
gördüm dünyayı veysel ile
çaldı söyledi görek diye
hak yolunu sürek diye...
|