ilk karesinden son karesine kadar muthis bir yasama heyecani ve detaylara hakimiyet soz konusu. cocuklugunu fobileriyle evi cileden cikaran anne ve babasiyla geciren amelie, okula gidemedigi icin kendi kendine eglenmesini ogrenek zamanini gecirir. kucuk fotograf makinesi, kirmizi baligi, kropon kagitlari vs.. 16 yasina geldiginde ise cantasini toplayip kendi yasamini kurmaya koyulur. yine paris icinde yasamaya devam eden amelie, bir cafe'de calismaya baslar. aslinda ev atmosferinden pek farki olmayan bu mekanda da calisanlarin ve cafe mudavimlerinin korkulari, aliskanliklari on plandadir. amelie butun bunlar arasinda, cok fazla suya sabuna dokunmayan yasayip giden bir hayalet gibidir. ta ki bir gun ufak bir cocugun oyuncak teneke kutusunu bulana kadar. kutuyu sahibine ilettiginde eger sahibi duygulanirsa, amelie bundan sonra hayatini insanlari mutlu etmeye adayarak gecirecektir. nitekim de oyle olur!
tabii butun bu 'baskalarini mutlu etme' cabalari arasinda, kendi hayatini neredeyse unutan amelie'nin de yardima ihtiyaci vardir. amelie tren istasyonlarindaki polaroid makinalarinda cekilen fotograflari begenmeyip atilanlarini toplayip birlestirmeyi hobi edinen kendi gibi enteresan bir gence ilgi duymaya baslar ama bir turlu adama 'normal' yollardan ilgisini belli edemez.
muzikleriyle,renkleriyle cok sevimli bir film..
izlenilmesi siddetle tavsiye edilen tavsiyelere uymayanlarin cok sey kaciracaklari kesin olan olaganustu buyuleyici, farkli mizah yaklasimi ile izlenmesi keyif veren fransiz filmi.
soundtrack albumunun ustune tan?mad?g?m le moulinecomptine d'un autre ete ancak filmi beni o kadar da etkile(ye)meyen, arad?g?m seyi tam manas?yla bulamad?g?m film.
ilk izlenildi?i zaman "bunu jean pierre jenuuet çekmi? olamaz"*** dedirten,ancak devam eden y?kllarda jenuet'in bu türde bir film çekmi? olmas?ndan sonra inan?labilen film.
izlendi?i zaman tüm bir gün boyunca e?ek kadar bir gülümsemeyle gezilir.
jenuet'ye duac? olmam?za sebebiyet vermi? filmdir.
bana farkl? bak?? aç?lar? kazand?ran bir film.
filmdeki k?z bir kafede çal???p ailesinden ayr? ve mutlu ya??yor. insanlara farkl? bak?? aç?lar?ndan bakmam?z? sa?lay?p bizi gülümsetiyor. a?k? da al???lm???n d???nda anlatan bu film müzikal bir havaya bürünmü?.
izlemek için ilk denememde s?k?l?p uyuyakald???m.
hay allah herkes çok seviyor var bunda bi?ey diyerek ikinci izleme denememde 1.cd bitinceye kadar zor dayan?p arada nefes açs?n diye 12maymun izledi?im ve 2.cd ye geçemedi?im, ?srarl? üçüncü denememde tamam?n? seyredip eeee dedi?im bana hitap edemeyen film.
k?z da çok sevimsiz ayr?ca.
*
ben de parise gitsem sadece garsonluk yaparak o evde yaln?z ba??ma ya?ayabilir miyim ki acaba? diye dü?ündürten, canm s?kk?n oldu?unda iyi gelmesi sebebiyle;çok kereler izledi?im, çok kereler de izliyce?im, a??k oldu?u zat cafeden ç?karken o gidiyo diye eriyip yok olan amelie sahnesi ile a?k budur dedirten film.
sevgilisiyle sevi?irken yüzünde ayn? gülme ifadesini olan ve üzerinde tepinen abiye verilicek en iyi cevab? tepkisiz kalarak veren süper gülümseyi?li ba? rol oyuncusuna sahip filmdir
izledikten sonra audrey tautou"nun daha sonra oynad??? filmler için kesin iyi filmdir dedi?im film.portre gibi kad?n onu izlemek herzaman film tad? verir bana...